Dzieci wygnane

Serdecznie polecamy książkę Moniki Odrobińskiej Dzieci wygnane. Tułacze losy małych Polaków podczas II wojny światowej.

Autorka przeprowadziła wywiady z Sybirakami, którzy będąc jeszcze dziećmi, musieli zmierzyć się z wojenną rzeczywistością. Zostali wywiezieni tysiące kilometrów od domu i musieli stoczyć walkę z głodem, nieprzewidywalną naturą i sowiecką Rosją.

Dzieci inaczej pamiętają wojnę

Dziewięcioletni Mirek, trzyletnia Ola, pięcioletni Romek, ośmioletnia Marysia. Dzieci rodzące się w bydlęcych wagonach w drodze na Syberię. Dzieci umierające z zimna, pragnienia, wycieńczenia, wyrzucane z transportu na kolejowy nasyp. Dzieci pracujące w tajdze przy wyrębie lasu, walczące o chleb. Dzieci osierocone, którym przyszło odgrywać rolę matek i ojców dla swych młodszych sióstr i braci.

Dzieci odważne i niezłomne, które ocaliły siebie i bliskich z sowieckiego piekła. Przeszły z armią Andersa jej żołnierską odyseję, trafiły do Iranu, Indii i Nowej Zelandii.

Polskie dzieci, którym wydarto dzieciństwo, pamiętają wojnę inaczej niż dorośli. Lektura ich wspomnień porusza, budzi sprzeciw wobec sowieckiego zbydlęcenia i podziw dla heroizmu małych Polaków.

Nie uciekaliśmy z kraju, ale do niego przez cały świat wracaliśmy. O polską niepodległość nasi żołnierze walczyli na wszystkich frontach. To byli więźniowie sowieckich łagrów i posiołków – wynędzniali, ale każdą drogą do Polski szli. Walczyli w nadziei, że wrócą do domu, na Kresy. Ich i nasza droga do domu usiana jest krzyżami – wśród nich nie ma krzyża mojego ojca. Ilu takich krzyży brakuje?

(Powyższy opis pochodzi od wydawcy) Monika Odrobińska Dzieci wygnane. Tułacze losy małych Polaków podczas II wojny światowej. Wydawnictwo Znak. Premiera 3 czerwca 2020

img00757.jpgimg00756.jpg